Bazı metinler çok dolu, bazıları bomboş. Ben ikisinin ortasında, okunabilir bir yerde durmayı seviyorum. Karşımdakinin acele etmesini pek sevmiyorum. Yazarken de acele etmeden, ne demek istediğimi toparlamayı tercih ederim. Tempo önemli.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez.

Beni Cengizhan escort yazısından okuyanlara üslup zaten burada duruyor.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

Kısaca kendim

Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor. Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey. Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim.

Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali. Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey.

Ben Cengizhan escort yazısının altına kendi sesimi koymak istedim. Başkasının kalıbı değil. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Konuşurken

Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Randevu öncesi

Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak.

Gereğinden fazla süslemeye gerek duymuyorum.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz.

Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Saygı meselesi

Gizli tutulması gereken konuşmaların dışarı taşması istemiyorum. İstemediğim paylaşımlar konusunda netim. Bu kırgınlık değil, sınır. Başkalarının yanında konuşulacak konular bunlar değil. Bunu bilenle ilerlerim.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak. İstemediğim paylaşımlar konusunda netim. Bu kırgınlık değil, sınır.

Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Hoşuma giden üslup

Soru sormak serbest. Sorgu değil. Sessizlik de konuşmanın parçası olabilir. Doldurmak zorunda değiliz. Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil.

Ben iletişim sırasında açık konuşulmasını tercih ediyorum. Aklınıza takılan bir şey varsa baştan sorabilirsiniz. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Kısaca böyle.

Kısa cümleler bazen daha dürüst oluyor. Ben de öyle yazarım. Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil.

Şimdilik bu kadar

Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Cengizhan tarafında yazışıyorsak tempo konusunda net olmak bana iyi geliyor.

Devamı varsa konuşarak gider. Yazının işi buraya kadardı. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor. Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor.

Mahremiyet tek taraflı bir söz değil. Ben karşımdakinin hayatına nasıl bakıyorsam, kendi alanıma da aynı özeni beklerim. Yazışmalar, isimler, özel konuşmalar rastgele dolaşmamalı. Bunu küçümseyen üslup bana uzak. Güven bir kere kırılınca toparlamak zor oluyor. O yüzden baştan ölçülü durmayı tercih ederim. Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.