İlk başta uzun uzun kendimi satmak gibi durmasın diye kısa tutmayı düşünmüştüm. Sonra fark ettim ki aklımdakileri düzgün söylemezsem yanlış anlaşılıyor. Bence insanlar abartılı vaatlerden sıkılıyor. Ben daha çok sakin ve net anlatmayı tercih ederim. Fazlası zaten yazışınca çıkar.

Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam. Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Gaziosmanpaşa diye geldiyorsanız abartılı vaat beklemeyin. Duruşumu yazdım.

Kısaca böyle.

Kendimi yazarak anlatmak

Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali. Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor.

Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Gaziosmanpaşa escort tarafında yazılan pek çok metin birbirine benziyor. Ben kendi cümlelerimle durmayı seçtim. Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil.

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler.

Gereğinden fazla süslemeye gerek duymuyorum.

Karşımdakinden beklediğim

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Çift anlamlı, dolambaçlı mesajlar zaman kaybettiriyor. Düz cümle daha iyi. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Plan konuşması

Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Mahremiyet tek taraflı bir söz değil. Ben karşımdakinin hayatına nasıl bakıyorsam, kendi alanıma da aynı özeni beklerim. Yazışmalar, isimler, özel konuşmalar rastgele dolaşmamalı. Bunu küçümseyen üslup bana uzak. Güven bir kere kırılınca toparlamak zor oluyor. O yüzden baştan ölçülü durmayı tercih ederim.

İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda plan değiştirmek bazen olur. Haber vermek önemli.

İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç.

Rahatsız eden şeyler

Paylaşılmaması gereken şeyler paylaşılmaz. Bunu baştan kabul etmek lazım. Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum. Benim açımdan saygı, sessiz kalmayı da kapsar. Gereksiz detay yok.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı. Kişisel bilgiler uydurup süslemek bana göre değil. Olmayanı yazmam.

Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Samimiyet

Tempo uyumu bence çoğu şeyden önemli. Uymuyorsa zorlamam. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter.

Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Neşeli olmak ayrı, evcilik oynamak ayrı. Ölçü önemli. Tempo uyumu bence çoğu şeyden önemli. Uymuyorsa zorlamam.

Son paragraf

Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Yer ve zaman netleşmeden acele etmek bana uymuyor.

Gaziosmanpaşa tarafında acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor.

Birkaç dürüst paragraf yeter diye düşünüyorum. Gerisini uzatmanın anlamı yok. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor. İlk mesajın kısa ve net olması bana iyi geliyor. Karşılıklı sorular zaten sonra gelir.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.