Bir profil yazısı yazmak bana her zaman biraz tuhaf gelir. Yine de kendimi kendi cümlelerimle anlatmak, başkasının uydurduğu metinlerden daha dürüst duruyor. Süslü kelimeler hoşuma gitmiyor. Günlük konuştuğum gibi yazarsam daha rahat oluyorum. Okuyan da bunu fark eder diye düşünüyorum.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun. Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali. Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor.

Süvari tarafında acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor.

İlk izlenim üzerine

İnsanların beni bir kalıba sokmasından hoşlanmam. Konuşarak anlaşılmayı tercih ederim. Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. Kendimi anlatırken detay uydurmayı doğru bulmuyorum. Olmayan yaş, meslek, hikaye yazmam.

Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım.

Süvari escort şeklinde arama yapanların ne merak ettiğini az çok biliyorum. Çoğu zaman üslup, gerisinin önüne geçiyor. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Açık konuşmak bana iyi geliyor

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal.

Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var. İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal.

Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar. Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter.

Mahremiyet tek taraflı bir söz değil. Ben karşımdakinin hayatına nasıl bakıyorsam, kendi alanıma da aynı özeni beklerim. Yazışmalar, isimler, özel konuşmalar rastgele dolaşmamalı. Bunu küçümseyen üslup bana uzak. Güven bir kere kırılınca toparlamak zor oluyor. O yüzden baştan ölçülü durmayı tercih ederim.

Zaman ve plan

Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Sınırlar

Mahremiyeti küçümseyen üslup bana uzak. Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim. Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı.

Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz. Kişisel bilgiler uydurup süslemek bana göre değil. Olmayanı yazmam.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam.

Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu. Sessizlik de konuşmanın parçası olabilir. Doldurmak zorunda değiliz.

Sohbetin tadı

Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim.

Benim duruşum sakin taraf. Gürültülü, ısrarcı üslup uzak durduğum bir şey. Benim hoşuma giden şey, karşımdakinin ne istediğini dolandırmadan söylemesi. Ben de aynı şekilde davranmaya çalışırım.

Gereğinden fazla süslemeye gerek duymuyorum.

Samimiyet hemen gelmez. Biraz zaman ister. Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup.

Birkaç son cümle

Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Süvari diye geldiyorsanız abartılı vaat beklemeyin. Duruşumu yazdım.

Devamı varsa konuşarak gider. Yazının işi buraya kadardı. Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim. İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda değişen şeyler olabilir, haber vermek önemli. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir durup bakmak iyi oluyor. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.